Mijn verzameling bestaat momenteel uit ruim 25.600 (jan 2009) kroonkurken. Ik verzamel tot op heden alle kroonkurken uit alle landen van alle soorten drank. Naast de "drang" van het hebben van een flink aantal, vind ik het ook van belang om te weten uit welk land de kroonkurk komt. Het is dan ook een sport om van een kroonkurk waarvan de herkomst niet bekend is, proberen te achterhalen waar die vandaan komt. Naast de internetsites van diverse verzamelaars, brouwerijen en frisdrank fabrieken, heb ik diverse bierboeken om te speuren. Regelmatig wordt een onbekende kroondop zo weer bekend. Het lukt nog niet altijd om alles op te zoeken. De kroonkurken forums in Nederland, Duitsland en Italië helpen ook bij het achterhalen van gegevens.
Volgens de zuivelfabriek Campina moet ik kroondop zeggen sinds de kurk is vervangen door kunststof. Ik probeer het vol te houden, maar ik moet bekennen dat ik ze meestal gewoon "dop" noem, iets wat bij de verzamelaars verfoeid wordt.
Het begon allemaal met het sparen van kroonkurken door een neefje van mij, die was toen een jaar of 8. Op een gegeven moment had hij er zoveel dat ze netjes bewaard moesten worden. Mijn zwager kwam op het idee om ze op te plakken op een vuren houten plank. Of ik een paar bezemstelen in schijfjes wilde zagen, want ik had een elektrische zaagmachine. Zo gezegd zo gedaan, inmiddels heb ik denk ik zo'n 1000 schijfjes van een centimeter gezaagd. Het schuren, lakken en opplakken heb ik aan mijn zwager overgelaten.
Nadat ik enkele keren een vracht schijfjes afgeleverd had, kwam ik op het idee om ook kroondoppen te gaan sparen. Eigenlijk is het een heel leuke hobby en het kost in principe niets (voor een Nederlander belangrijk). Veel kroondoppen hebben een mooie afbeelding. Het is het visitekaartje van het merk, want als de fles in de krat zit, is het enige wat je ziet de kroondop.
Ik ben echt begonnen met verzamelen op 1 januari 1997. Zelf had ik van diverse flesjes al wat bewaard en van mijn neefje kreeg ik een aantal dubbelen. In die maand eerste had ik er totaal zo'n 225 stuks.
De eerste tijd kregen de kroondoppen een plaatsje op een plank in de kast. Opplakken wilde ik niet, want dan krijgt iedere kroondop definitief zijn plek en van ordenen op merk of dranksoort is dan geen sprake meer.
Ik wilde een opbergsysteem dat aan de volgende voorwaarden moest voldoen:
Uiteindelijk is de keus gevallen op het maken van een kast waarin laatjes geschoven worden en waarin iedere kroondop zijn eigen plaats heeft. De gaten worden geboord met een instelbare gatenboor. Voor gebruikte kroonkurken is de diameter 31 mm en voor de ongebruikte 32 mm. Zo blijft iedere kroondop netjes op zijn plaats. Het enige nadeel is dat de soms een beetje verdraaien bij het in of uitschuiven van de lade.
2 kastjes à 47 laatjes * 99 kroonkurken.
Hierin bewaar in Nederland, Belgie, Luxemburg en het grootste deel van Duitsland.
De rest wordt bewaard in 4 rings mappen met negatiefmappen.
